…jafnvel þó við getum ekki neitt!

Leikur Skota og Íslendinga á morgun er sá fyrsti milli þessara þjóða sem ég missi af í aldarfjórðung. Þetta eru reyndar bara 4 leikir, leikurinn á morgun hefði orðið sá fimmti í röð, en ég verð að láta mér nægja að fylgjast með frá Glaumbar. Ég var búinn að stefna að því í eitt og hálft ár að vera á Hampden í Glasgow á morgun en ákvað svo að sitja heima - spara, spara, spara. Ég hefði fengið fría gistingu í Glasgow og frítt á leikinn en flugfélagið sem eitt sinn var okkar  rukkar svo mikið fyrir tveggja tíma flug til Glasgow að mig grunar helst að það sé flogið með einn farþega í einu í einkaflugi.

Skotar hafa alltaf unnið okkur í fótbolta, held ég, sem var í lagi in ðí eitís þar sem skoska liðið var drullusterkt á þeim tíma með leikmenn eins og Kenny Dalglish, Greame Souness, Gordon Strachan, Alex McLeish, Steve Nicol. Hins vegar hefur verið óþolandi pirrandi að tapa fyrir Skotum í seinni tíð þar sem þeir geta ekki neitt í fótbolta lengur. Þeirra helstu spaðar eru Gary Naysmith og Kenny Miller, pappakassar sem meika það ekki einu sinni í ensku úrvalsdeildinni.

Ég man vel eftir seinni leik liðanna í undankeppni fyrir HM í Mexíkó á laugardalsvelli í maí 1985. Ísland var miklu betra liðið, fékk fullt af færum, Teitur Þórðarson klúðraði víti og Skotar unnu með marki í lokin. Auðvitað var úngfrú Ísland aðal, við erum jú að tala um eitísið:

Daginn eftir léku Liverpool og Juventus til úrslita um Evrópubikarinn á Haysel-leikvanginum í Brüssel, en það er önnur og enn leiðinlegri saga.

Ég sá Skota aftur vinna Íslendinga á Laugardalsvelli árið 2002 með ömurlegt lið, fór líka til Glasgow á útileikinn 2003 þar sem Skotar unnu aftur, enn með glatað lið. Íslenska liðið var að vísu jafn slapt ef ekki verra en ferðin var góð.

Það var skandall að vinna ekki Skotana á Laugardalsvelli nú í september. Ég hef trú á að íslenska liðið komi á óvart á morgun.

Í gegnum tíðina

Magnús Eiríksson er sá tónlistarmaður sem eftir 100 ár verður minnst sem mikilvægasta dægurtónskálds okkar tíma. Það þarf ekkert að ræða það neitt frekar.

Magnús Eiríksson átti stórleik í Salnum í kvöld þar sem hann fór yfir ferilinn í nokkrum lögum og gaf sér góðan tíma til að segja sögur á milli laga. Þessi hægláti og hlédrægi maður dró lítið undan og fyllirís og dópsögurnar fengu að flakka hægri vinstri.

Vissuð þið til dæmis að árið 1977 voru í umferð á Íslandi skrítnir belgir frá Spáni sem fóru illa fólk ef þeir voru teknir með brennivíni og hassi? Því komst Magnús að "the hard way", hann týndist í tvo daga og þegar hann skilaði sér heim eftir tveggja sólarhringa blackout var löggan farin að leita að honum. Hann samdi Reyndu aftur til að róa konuna. 

Hugsið ykkur, ef ekki væri fyrir einhverja dularfulla spænska lyfjabelgi þá hefðum við aldrei fengið að heyra Reyndu aftur!

Gamle Gamle

Svona í framhaldi af síðustu færslu; ekki nóg með það að ég sé eldri en formaður fokkings Framsóknarflokksins heldur var ég líka að fatta að ég er kominn yfir þann aldur sem mamma var á þegar hún átti mig.

En það breytir því ekki að ég var spurður um skilríki í áfengisverslun ríkisins í dag. Toppaðu það Sigmundur Davíð Gunnlaugsson!

"We're getting old (beastie) boys"

Ég hef aldrei andskotast út í það að maður eldist. En það var samt sjokk að komast að því um daginn að formaður framsóknarflokksins er yngri en ég.

Og ekki var mér síður brugðið þegar ég sá að það eru heilir tveir áratugir síðan þessi mergjaða plata kom út.

Time's fun...

Clouds across the moon.

RAH bandið sýnir hér magnað myndband. Stórkostlegir búningar og viðfangsefnið er framandi, fólk var nú ekkert mikið að festa sig í raunsæisbulli í eitísinu:

 

 

Ljónaveiðar

Bílferð síðdegis í Reykjavík, snemma í janúar:

Broddi Broddason: "Í fréttum er þetta helst: Yfir 300 börn hafa verið drepin í árásum Ísraela á Gaza undanfarna daga".

Snæfríður (hálfæpir): "DRRRRRREPIN???!!! HA? Drepin? AF HVERJU?" segir hún í óskaplegri forundran.

Löng þögn. 

Ég: "Tja, sumstaðar, langt í burtu, eru sko hérna ekki allir vinir sko eða þannig svo að hérna þá verður stríð....." stama ég út úr mér ekki viss hversu langt ég á að ganga með að segja 4 ára barninu hversu vondur heimurinn er og fólkið líka.

Helvítis fréttir.

Snæfríður: "Pabbi, ætluðu mennirnir sem drápu börnin ekki bara að skjóta ljónin en drápu óvart börnin í leiðinni?"

Ég: "Tja, sko, jú jú en....."

Snæfríður: "Það á ekki að drepa börn."

Ég: "Ég veit, eigum við ekki að hlusta á útvarp Latabæ?"

Tónlistinn 2008

Í fyrra hafði ég minni tíma en áður til að garfa í nýrri og kræsilegri tónlist. Þar kemur tvennt til: Tvöföldun á barnafjölda heimilisins og breyting á vinnuhögum þar sem vaktavinna íþróttafréttamannsins vék fyrir dagvinnu auglýsingamannsins. Það var því minni dauður tími sem nýttist til grúsks.
Airwaves helgin var ógleymanleg þar sem ég hékk heima lasinn og þó ég næði mér seint á laugardagskvöldið dugði það rétt til þess að stuða skríl á Ellefunni.
Mér tókst þó að finna ýmislegt gott, þessar plötur hlustaði ég mest á 2008:

TV on the Radio - Dear Science
Kings of Leon - Only by the Night
Bon Iver - For Emma, Forever
Fleet Foxes - Fleet Foxes
Nick Cave and the Bad Seeds - Dig!!! Lazarus Dig!!!
Beck - Moder Guilt
Vampire Weekend - Vampire Weekend
Oracula Spectacular - MGMT
Hercules & Love Affair - Hercules & Love Affair

Það er slatti sem ég hef ekki enn náð að komast yfir eins og My Morning Jacket, nýju Portishead, Chinese Democracy (hef samt ekki áhuga), The Black Keys (skandall að hafa ekki enn tjekkað á henni - næst á dagskrá), NIN, Metallica o.s.frv.

Ég hlustaði á óvenjulítið á íslenska tónlist í fyrra. Er nýbúinn að kveikja á Sigurrós, FM Belfast platan er frábær og einnig Emilíana Torrini.

 

Nokkur af lögum ársins:

Kings of Leon - Sex On Fire
Hendur niðri lag ársins. Ég man meira segja hvar ég var þegar ég heyrði það í fyrsta skipti. Það er ekkert lítið sem bróðir Caleb hefur tekist að bæta röddina, angistin er næstum áþreifanleg.

MGMT - Time To Pretend
Þetta lag er nú svoldið 2007, ég náði því af einhverju mp3 bloggi í nóvember í fyrra og var farinn að spila það undir eins á Ellefunni. Þökk sé Myspace og mp3 bloggum þá fór MGMT frá því að vera nóboddís í lok árs 2007 í að vera stærsta band sumarsins 2008. Þorsteinn Joð og BBC notuðu Time to pretend í EM trailera og MGMT sprengdi utan af sér öll tjöld og svið á festivölum sumarsins. Svona er netið frábært!

TV on the Radio - Halfway home
Ég gæti tekið næstum hvaða lag sem er af plötu TV, þetta er upphafslagið - brilliant stuff.

Hjaltalín - Þú komst við hjartað í mér.
Þetta hljómaði nú næstum því allt 2008 án þess að maður fengi leið.

Fleet Foxes - Tiger Mountain Peasent Song
Ótrúlega fallegt!

FM Belfast - Underwear
Skemmtilegasta band ársins á frekar slöppu dans / electro ári. Þetta lag er alveg jafn gott og hin lögin á plötunni, er bara í uppáhaldi í dag.

Já og svo fullt af fleiri lögum maður.

Laga fókusinn!

Kastljósið er ekki alveg með fókusinn réttan í dag. Daginn sem nokkur þúsund manns standa fyrir mestu mótmælum gegn stjórnvöldum í 60 ár, þingmenn panikka, blóta og æpa hverjir á aðra úr ræðustól Alþingis, þá eyðir Kastljósið öllum tíma sínum í að fjalla um lögguna! Já og Obama.

Ráðamenn viðhalda því sem flestir eru sammála um að sé sjúklegt ástand en sleppa með skrekkinn í Kastljósi.

Gúmoren

Voða eru Bretar viðkvæmir yfir því að Steven Gerrard skuli banka örlítið í einhvern plötusnúð. Bresk blöð segja hann geta átt yfir höfði sér 5 ára fangelsi fyrir eitt skitið kjaftshögg!

Rúgl eretta. Eins gott fyrir Árna Johnsen að hann á ekki heima í Liverpool.

Það má hins vegar setja á Gerrard hryðjuverkalög og loka hann inni, lengi, fyrir það eitt að hafa gaman af Phil Collins.

Hitchcock með lækningu við svefnleysi